دارد ، تا آن كه خداوند رحيم او را به خود نگذارد ، و در هر ميسور و معسور مدبّر امور او گردد ، و به فحواى . . . وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ . . . « 3 » حق تعالى كافى مهمات او باشد ، و اين مرتبه اعلاى درجات مقربان است . و به سندهاى بسيار ، شيخ مفيد و سيدبن طاووس و ديگران از حضرت امام جعفر صادق ( عليه السلام ) روايت كرده‌اند كه حق تعالى مىفرمايد كه از جمله شقاوت بنده من آن است كه كارها كند و طلب خير خود از من ننمايد « 4 » و سيد و برقى ، به سندهاى معتبر از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت كرده‌اند كه هر كه در امرى بدون استخاره داخل شود و به بلايى مبتلا شود ، خدا او را در آن بلاء اجرى ندهد « 5 » . و سيد به سند معتبر از آن حضرت روايت كرده است كه مىگفت كه هرگاه در امرى طلب خير از حق تعالى كرده باشم ، پروا ندارم كه به راحت افتم يا به بلاء ، و فرمود كه پدرم مرا تعليم استخاره مىنمود ، چنانچه سوره‌هاى قرآن ، مرا تعليم مىنمود « 6 » . و ايضاً از حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام ) روايت كرده است كه ما استخاره را ياد مىگرفتيم ، چنانچه سوره‌هاى قرآن را مىآموختيم « 7 » . و ايضاً به سند صحيح ، از حضرت صادق ( عليه السلام ) روايت كرده است كه هيچ بنده طلب خير از خداوند عالميان نكرده است مگر آن كه خير او را براى او ميسر گردانيده است هر چند او نخواهد « 8 » . و شيخ طوسى ، به سند معتبر از حضرت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) روايت كرده است كه چون حضرت رسول ( صلى اللَّه عليه و آله ) مرا به يمن فرستاد مرا وصيت كرد كه

--> ( 3 ) - سوره طلاق : 3 . ( 4 ) - بحار الانوار ، 91 / 222 . از كتاب مقنعه شيخ مفيد ، و كتاب فتح الابواب سيدبن طاووس . ( 5 ) - محاسن برقى ص 598 ح 4 و بحار الانوار 91 / 223 از محاسن و فتح الابواب . ( 6 ) - بحار الانوار ، 91 / 223 از فتح الابواب سيد بن طاووس . ( 7 ) - بحار الانوار ، 91 / 224 از همان كتاب . ( 8 ) - بحار الانوار ، 91 / 224 از همان كتاب .